Spurningar og svör

Nokkrar athyglisverðar spurningar og svör

Að vanda er rýnt í spurningarnar og hér er stutt samantekt á nokkrum spurningum og svörum við þeim.

„ Samskipti eru opin og hispurslaus meðal samstarfsfólks míns“
Einkunn fyrir þessa spurningu stendur í stað á milli ára. Þeim fækkar lítillega sem eru mjög sammála fullyrðingunni en á móti fjölgar þeim aðeins sem eru frekar sammála. Samtals eru tæp 77% mjög og frekar sammála fullyrðingunni. Við skoðun kemur í ljós að lítill munur er á svörum karla og kvenna og aldur eða menntun hefur einnig lítil áhrif á svörun við þessari spurningu. Hins vegar eru sterk tengsl á milli þess hve vel, illa félagmenn telja vinnustað vera stjórnað og samskipta á vinnustað. Þeir félagsmenn sem telja að vinnustaðnum sé vel stjórnað eru líklegir til að vera sammála því að samskiptin séu opin og hispurslaus á meðan þeir sem telja vinnustaðnum illa stjórnað eru líklegir til að vera ósammála því að samskipti séu opin og hispurslaus.

„ Ég ber fullt traust til stjórnenda stofnunarinnar“
Traust til stjórnenda eykst á milli ára þriðja árið í röð. Hér skiptir aldur starfsmanns nokkru máli en þeir sem eru eldri eru líklegri til að treysta stjórnendum en þeir sem yngri eru. Það hefur einnig áhrif í hvaða atvinnugrein félagsmenn starfa en félagsmenn í heilbrigðis- og félagsþjónustu bera að jafnaði minna traust til stjórnenda sinna en félagsmenn í öðrum atvinnugreinum. Mest er traustið meðal félagsmanna í atvinnugreinunum Innh.menn/almannatr./lánasj. og Önnur opinb. starfs. og þjónusta.
Traust til stjórnenda er einnig að jafnaði marktækt hærra í minni stofnunum og mikil fylgni er við það hversu vel/illa félagsmenn telja að stofnun sé stjórnað.

„ Stjórnendur stofnunarinnar sjá um að starfsfólk hafi möguleika til að þroska hæfileika sína“
Lítill munur er á svörum eftir aldri, menntun eða kyni en byrjendur með 2ja ára starfsaldur eða minna eru frekar sammála því að þeir hafi möguleika til að þroska hæfileika sína og það sama á við um stjórnendur og starfsmenn við sölu og afgreiðslustörf.

„ Það er ætlast til þess að ég vinni yfirvinnu sé þess þörf“
Í ár eru það um 20% sem telja að aldrei sé ætlast til þess að þeir vinni yfirvinnu. Síðustu ár hefur þeim farið fjölgandi sem telja að aldrei sé ætlast til að þeir vinni yfirvinnu en nú fjölgar þeim lítillega sem eru sammála því að ætlast sé til þess að þeir vinni yfirvinnu sé þess þörf. Ólíkt spurningunum hér að ofan þá mælist mikil munur á milli kynja í svörum við þessari spurningu en karlar eru mun líklegri til að vera sammála fullyrðingunni en konur. Um 55% kvenna telja að aldrei eða sjaldan sé ætlast til þess að þær vinni yfirvinnu á meðan það eru aðeins 22% karla sem telja að aldrei eða sjaldan sé ætlast til þess að þeir vinni yfirvinnu. Að sama skapi eru um 52% karla og aðeins 22% kvenna sammála því að ætlast sé til yfirvinnu af þeim. Hlutföll snúast því nánast alveg við eftir kyni. Menntun og starf hefur einnig áhrif en aukin menntun eykur líkur á kröfu um yfirvinnu og sömuleiðis telja stjórnendur og sérfræðingar og starfsfólk við sölu og afgreiðslustörf frekar en aðrir að ætlast sé til þess að þeir vinni yfirvinnu sé þess þörf. Yfir 60% skrifstofumanna telur aldrei eða sjaldan ætlast til yfirvinnu af þeim.

Tafla 1. Það er ætlast til að ég vinni yfirvinnu sé þess þörf.

„ Ég hef svigrúm til að útrétta í vinnutímanum þegar nauðsyn krefur (t.d. að fara til læknis eða í banka)“
Svigrúm starfsmanna til að útrétta eykst töluvert á milli ára og hefur verið að aukast síðustu ár. Konur eru eru líklegri til að vera sammála því að þær hafi svigrúm til að útrétta en karlar eða um 85% kvenna á móti um 77% karla. En báðir hópar eru almennt mikið og frekar sammála því að svigrúm sé til að útrétta í vinnutímanum. Nokkur munur kemur fram eftir starfsstéttum en nú eru það skrifstofumenn sem oftast eru sammála fullyrðingunni. Stafsmenn sem vinna við löggæslu/dómstóla/ fangelsi eru líklegri til að vera ósammála fullyrðingunni. Að sama skapi fjölgar þeim einnig á milli ára sem eru sammála þeirri fullyrðingu að þeir eigi auðvelt með að samræma vinnu og fjölskyldulíf

„ Á heildina litið líður mér vel í starfi mínu ásamt spurningunni Á heildina litið er ég ánægð(ur) í starfi mínu“
Það er nokkuð athyglisvert að skoða svör við þessari spurningu. Mikill meirihluti og heldur fleiri en í fyrra eru mjög og frekar sammála því að þeim líði vel í starfi eða um 84,6% á móti 82,4% í fyrra. En ef við skoðum aðeins þá sem eru mjög sammála þá fækkar þeim hlutfallslega á milli ára. Þeim sem eru mjög og frekar ánægðir í starfi sínu fjölgar einnig nokkuð á milli ára en einnig þar er sama þróunin og varðandi vellíðan í starfi þeim fækkar á milli ára sem eru mjög sammála því að séu ánægðir í starfi en þeim fjölgar sem eru frekar sammála því að þeim líði vel í starfi sínu. Lítill munur er á svörum eftir kyni, Ef litið er á aldur þá svara þeir yngstu og elstu frekar að þeim líði að jafnaði vel í starfi en en öðrum.

„Laun starfsfólks stofnunarinnar eru ákveðin af sanngirni ásamt spurningunni Telur þú vinnuveitanda þinn veita betri, svipuð eða verri launakjör en gert er á öðrum sambærilegum vinnustöðum? „
Um helmingur svarenda eru frekar eða mjög ósammála því að laun séu ákveðin af sanngirni. Þó fjölgar þeim lítillega á milli ára sem eru hlutlausir eða telja launin ákveðinn af sanngirni. Konur eru líklegri til að vara ósammála fullyrðingunni en karlar og það sama má segja um skrifstofumenn og sérhæft starfsfólk. Sölu og afgreiðslufólk er hins vegar líklegra til að telja laun ákveðin af sanngirni. Að vanda kemur einnig fram mikill munur eftir atvinnugreinum og starfsmenn við landb./orkustofnanir/skógrækt og verslun og sölu eru að jafnaði frekar sammála því en aðrir að laun séu ákveðin af sanngirni. Á móti eru um 64% starfsmanna í heilbrigðis og félagsþjónustu frekar og mjög ósammála því að laun séu ákveðin af sanngirni. Þeim fjölgar á milli ára sem telja vinnuveitanda sinn veita heldur eða mun verri laun en eru á öðrum sambærilegum vinnustöðum. Í fyrra var þetta hlutfall 41,5% en nú er það komið í 44,7%. Einnig hér eru skrifstofumenn líklegastir starfshópa til telja launakjör heldur eða mun verri en á öðrum sambærilegum vinnustöðum. Er litið er til atvinnugreina þá eru starfsmenn í heilbrigðis og félagsþjónustu líklegri en starfsmenn í öðrum atvinnugreinum til að telja vinnuveitanda veita heldur eða mun verri laun en á sambærilegum vinnustöðum. Hér kemur fram nokkuð mikill munur eftir stærð stofnunar en starfsmenn minni stofnana telja síður en aðrir að launkjör séu heldur eða mun verri en á sambærilegum vinnustöðum.

„ Starfsöryggi mitt er gott hjá stofnuninni“
Þessi spurning kom inn ný í fyrra. Meirihluti eða rúm 75% eru sammála því að starfsöryggi sé gott og fjölgar þeim lítillega á milli ára. Um 83% þeirra sem eru eldri en 60 ára eru mjög og frekar sammála fullyrðingunni og er það töluvert hærra hlutfall en meðal þeirra sem yngri eru. Hár starfsaldur eykur einnig líkur á því að menn telji starfsöryggi gott.