Nokkrar athyglisverðar spurningar og svör

Athyglisvert er að rýna nánar í svör við einstaka spurningum. Þannig má sjá þróun á milli ára og nokkrar athyglisverðar niðurstöður.

„Ég ber fullt traust til stjórnenda stofnunarinnar"

Tæp 64% svarenda eru sammála þessari fullyrðingu. Aðeins dregur úr trausti á stjórnendum frá í fyrra en þá sögðu 67,5% þeirra sem svöruðu „sammála". Konur bera ívið meira traust til stjórnenda en karlar, en nokkuð dregur á milli ára úr trausti kvenna á stjórnendum. 70,5% kvenna voru sammála fullyrðingunni í fyrra en nú eru það 65% kvenna sem telja sig bera fullt traust til stjórnenda stofnunarinnar.

Þegar svörin eru skoðuð út frá aldri má sjá að traustið til stjórnenda er mest hjá yngsta aldurshópnum, sem er yngri en 25 ára, og hjá elsta  aldurshópnum, 60 ára og eldri.

Staða innan stofnunarinnar hefur einnig áhrif á svörin en 81% hærri stjórnenda eru sammála fullyrðingunni á meðan 62% almennra og sérhæfðra starfsmanna eru sammála henni.

Traust til stjórnenda mælist einnig mismikið eftir atvinnugreinum. Það er mest í flokkunum Innheimtumenn, almannatryggingar, og lánasjóðir, Landbúnaður, orkustofnanir og skógrækt og Önnur opinber starfssemi og þjónusta. Minnst mælist traustið á stjórnendum í flokknum Löggæsla, dómstólar og fangelsi, en á þeim stofnunum eru 48% svarenda sammála fullyrðingunni. Traust á stjórnendum mældist mest árið 2009.

„Það er ætlast til þess að ég vinni yfirvinnu sé þess þörf"

Athyglisvert er að skoða svör við þessari fullyrðingu. Jafnt og þétt fjölgar í þeim hópi sem aldrei eða sjaldan er beðinn um að vinna yfirvinnu.

Nokkuð mikill munur er einnig á svörum karla og kvenna. Alls svara 54% karla spurningunni játandi (oftast/alltaf ) á meðan um 27% kvenna svara spurningunni játandi. Sömuleiðis svarar tæplega helmingur kvenna því að aldrei/sjaldan sé ætlast til að þær vinni yfirvinnu, á móti um fjórðungi karla.

Staða innan stofnunar hefur töluvert vægi og um 50% stjórnenda svara spurningunni játandi (oftast/alltaf ) á meðan um 30% almennra og sérhæfðra starfsmanna svara spurningunni játandi.

Þegar litið er til atvinnugreina má sjá að starfsmenn Löggæslu, dómstóla og fangelsa og starfsmenn Landbúnaðar, orkustofnana og skógræktar telja oftar að ætlast sé til þess að þeir vinni yfirvinnu, sé þess þörf en starfsmenn í öðrum atvinnugreinum. Þær atvinnugreinar þar sem minnst krafa er gerð um yfirvinnu eru Innheimtumenn, almannatryggingar og lánasjóðir og Heilbrigðis- og félagsþjónusta, en ríflega helmingur svarenda í þessum atvinnugreinum svara því að aldrei/sjaldan sé ætlast til þess að þeir vinni yfirvinnu, sé þess þörf.

Sveigjanleiki vinnu

Sveigjanleiki í viðveru á vinnustað eykst nokkuð á milli ára. Þegar spurningin „Viðvera mín er frjáls, ég get m.a. unnið hluta minnar vinnu utan vinnustaðarins" er skoðuð má sjá að í fyrra svöruðu um 75% því að viðvera væri
sjaldan/aldrei frjáls. Nú, 2010, hefur þeim fækkað nokkuð sem telja viðveru á vinnustað ekki frjálsa eða í 70%.

Aftur er mikill munur á svörun karla og kvenna. 43% karla svöruðu því að viðvera þeirra væri  oftast/alltaf/stundum
frjáls" á móti 23% kvenna sem töldu viðveruna „oftast/alltaf/stundum" frjálsa.

Svigrúm til að útrétta minnkar hins vegar á milli ára. Í fyrra svöruðu rúmlega 73% að þeir hefðu „alltaf/oftast" svigrúm til að útrétta í vinnutíma játandi. Í ár eru það um 69% sem telja sig „alltaf/oftast" hafa svigrúm til að útrétta. Hins vegar er athyglisvert að ekki kemur fram marktækur munur á svörum karla og kvenna við þessari spurningu.

Minnst svigrúm er hjá starfsmönnum Heilbrigðis- og félagsþjónustu, en 21% svarenda í þessum flokki svara því að þeir hafi „aldrei/sjaldan" svigrúm til að útrétta í vinnutímanum.

Ánægja með launakjör

Ánægja með launakjör hefur minnkað á milli ára. Í fyrra jókst ánægjan með launakjörin nokkuð frá árunum á undan. Þá í upphafi kreppunnar voru vísbendingar um að fólk mæti það ofar launakjörum að hafa vinnu. Nú
2010 dregur úr ánægju með launin og um helmingur svarenda er óánægður með launakjörin, um 25% ánægður með þau og um 25% hvorki/né.
Konur eru frekar ósáttar við laun sín en karlar og 51% kvenna eru „frekar/mjög" óánægðar með laun sín á móti 46% karla.

Staða innan stofnunar og menntun hefur marktæk áhrif á ánægju með launakjör og starfsmenn með  háskólamenntun og stjórnendur eru líklegri til að vera ánægðir með launakjör sín en aðrir.
Starfsmenn Löggæslu, dómstóla og fangelsa eru óánægðastir með launakjörin, en 54% svarenda í þessum flokki eru óánægðir með launakjörin. Ánægðastir með launakjör sín út frá atvinnugrein eru starfsmenn í flokknum Landbúnaður, orkustofnanir og skógrækt.

„Ég hafði tækifæri til að læra og þróast í starfi á síðastliðnum 12 mánuðum"

Þessi spurning kom ný inn í könnunina í fyrra og voru þá tæp 70% svarenda sammála fullyrðingunni. Í ár virðist heldur draga úr tækifærum til að læra og þróast í starfi og nú eru tæplega 65% sammála fullyrðingunni.

Lítill munur er á svörum karla og kvenna en aldur hefur áhrif á svörun við þessari spurningu.
Yngri starfsmenn eru líklegri til að vera sammála fullyrðingunni en þeir sem eldri eru, en 71% starfsmanna yngri en 35 ára voru sammála því að þeir höfðu tækifæri til að læra og þróast í starfi á síðastliðnum 12 mánuðum á móti 63% þeirra sem eru 50 ára og eldri.

Staða innan stofnunar hefur einnig áhrif en stjórnendur eru líklegri en almennir starfsmenn til að vera sammála fullyrðingunni.